E dashur psikologe,
Nuk e di nga t’ia filloj, sepse ajo që kam përjetuar më ka tronditur dhe ende nuk po arrij ta besoj. Gjithmonë kam menduar se burri im ishte njeriu tek i cili mund të mbështetesha dhe se martesa jonë kishte një bazë të fortë besimi.
Pak kohë më parë, shkuam së bashku në një dasmë. Në fillim gjithçka dukej normale. Po bisedonim, po argëtoheshim dhe nuk kisha asnjë arsye të dyshoja për të. Por gjatë mbrëmjes fillova të vërej se ai sillej ndryshe. E shihja shpesh duke kontrolluar telefonin dhe disa herë largohej nga tavolina pa më treguar se ku po shkonte.
Në fillim mendova se po e teproja dhe nuk doja të krijoja probleme kot. Por ndjenja se diçka nuk ishte në rregull nuk më largohej.
Në një moment vendosa ta ndiqja. Ajo që pashë më la pa fjalë. E gjeta në një pjesë më të veçuar të lokalit, bashkë me një grua tjetër. Nga mënyra se si po silleshin me njëri-tjetrin, kuptova menjëherë se nuk bëhej fjalë për një bisedë të zakonshme.
U afrova dhe i pyeta se çfarë po ndodhte. Ai u befasua dhe filloi të kërkonte justifikime. Por për mua nuk kishte më rëndësi çfarë thoshte. Në atë moment ndjeva sikur më ishte shembur gjithçka.
Më e dhimbshmja është se kjo ndodhi në një dasmë ku kishim shkuar bashkë. Nuk mund ta kuptoj se si mund të më tradhtonte në një vend ku ishim të dy dhe ku unë besoja se po kalonim një mbrëmje të bukur.
Që nga ajo ditë, nuk jam më e njëjta. E kam humbur besimin tek ai dhe vazhdimisht pyes veten nëse kjo ka qenë hera e parë apo nëse ka pasur edhe raste të tjera që nuk i kam zbuluar.
Ai më kërkon falje dhe thotë se ishte një gabim, por unë nuk di nëse mund ta fal. Edhe nëse e fal, nuk e di nëse do të mund t’i besoj përsëri.
Çfarë duhet të bëj? A është e mundur të rikthehet besimi pas një tradhtie të tillë, apo duhet të mendoj seriozisht për t’i dhënë fund martesës?
Përgjigjja e psikologes
E dashur,
Së pari, dua të të them se ajo që po ndien është krejtësisht e kuptueshme. Zbulimi i një tradhtie mund të shkaktojë tronditje të madhe emocionale, sidomos kur ndodh në një mënyrë kaq të papritur.
Mos e fajëso veten për atë që ka bërë bashkëshorti yt. Tradhtia është një zgjedhje e tij dhe nuk përcakton vlerën tënde si grua apo si partnere.
Në këtë moment, mos u përpiq të marrësh një vendim të madh vetëm nga zemërimi apo dhimbja. Jepi vetes kohë të kuptosh se çfarë dëshiron vërtet.
Nëse bashkëshorti yt dëshiron ta shpëtojë martesën, duhet të jetë i gatshëm të marrë përgjegjësi të plotë për veprimet e tij, të jetë i sinqertë dhe transparent dhe të punojë për rikthimin e besimit. Një kërkimfalje e vetme nuk mjafton.
Nga ana tjetër, edhe ti ke të drejtë të vendosësh se çfarë është më e mira për ty. Nuk je e detyruar të qëndrosh në një marrëdhënie vetëm sepse ke investuar shumë vite në të.
Pyet veten: A mund ta imagjinosh një të ardhme me të? A është ai realisht i penduar? A është kjo një ngjarje e izoluar apo pjesë e një sjelljeje të përsëritur? Dhe mbi të gjitha, a ndihesh e respektuar dhe e sigurt emocionalisht në këtë martesë?
Mos merr vendim për shkak të presionit të të tjerëve. Merr vendimin që të jep ty paqe dhe dinjitet.
Nëse e ndien se nuk po arrin ta përballosh e vetme këtë situatë, një bisedë me psikologun ose këshillimi në çift mund t’ju ndihmojë të kuptoni nëse besimi mund të rindërtohet dhe nëse kjo marrëdhënie ka ende një të ardhme.
