“Sa herë e shihja, ndjeja një lloj dridhjeje që nuk arrija ta shpjegoja. Nuk ishte vetëm pamja e tij, por mënyra si më shikonte, si më dëgjonte dhe si më bënte të ndihesha e veçantë. Në fillim mendova se ishte thjesht simpati, por me kalimin e kohës fillova ta prisja me padurim çdo takim.
Një mbrëmje, pas një darke të gjatë, mbetëm vetëm duke biseduar. Heshtjet mes nesh nuk ishin të sikletshme; përkundrazi, dukeshin të mbushura me kuptime.
Kur ai më preku lehtë dorën, ndjeva zemrën të më rrihte më shpejt. Nuk ndodhi asgjë më shumë, por ajo prekje e shkurtër më shoqëroi për ditë të tëra.
E kuptova se dëshira nuk lind gjithmonë nga afërsia fizike.
Nganjëherë lind nga mënyra se si dikush të bën të ndihesh, nga vëmendja, admirimi dhe pritja e ëmbël për takimin e radhës.”
Përgjigjja e psikologes
“Ajo që përshkruan është një përzierje e tërheqjes emocionale dhe asaj romantike.
Shpesh, intensiteti i ndjenjave nuk vjen nga ajo që ndodh realisht, por nga pritshmëritë, fantazia dhe kuptimi që i japim një personi. Kur ndihemi të parë, të dëgjuar dhe të vlerësuar, krijohet një afërsi që mund të zgjojë dëshirë dhe emocion të fortë.
Është e rëndësishme të dallosh mes asaj që po ndjen në imagjinatë dhe asaj që po ndërtohet realisht në marrëdhënie, në mënyrë që të kuptosh më qartë nevojat dhe pritjet e tua.”
