U ktheva nga udhëtimi më herët se zakonisht. Nuk i kisha treguar askujt, madje as asaj, sepse doja ta befasoja. Më kishte munguar shtëpia, por më shumë më kishte munguar ajo — gruaja ime, me të cilën kisha ndarë vite, plane dhe ëndrra.
Rrugës për në shtëpi, mendja më shkonte vetëm te momenti kur do ta shihja. Imagjinoja një përqafim të thjeshtë, një buzëqeshje, ndoshta edhe një darkë të qetë pas largësisë.
Por gjithçka ndryshoi në çastin kur hapa derën.
Në shtëpi kishte një qetësi të pazakontë, një lloj tensioni që nuk di si ta shpjegoj. Thirra emrin e saj, por nuk mora përgjigje. U afrova në dhomën e gjumit dhe aty e pashë.
Ajo ishte me shokun tim të ngushtë.
Për një moment, koha u ndal. Nuk mund ta besoja atë që po shihja. Njeriu që e kisha konsideruar si vëlla, dhe gruaja me të cilën kisha ndërtuar jetën time, ishin aty, në një situatë që ma shkatërroi çdo mendim.
Nuk bërtita. Nuk reagova. Thjesht qëndrova i ngrirë. Ata u kthyen nga unë dhe gjithçka u bë heshtje. Një heshtje që peshonte më shumë se çdo fjalë.
Në atë moment nuk ndjeva vetëm tradhti. Ndjeva sikur më ishte rrëzuar e gjithë jeta. Besimi, miqësia, dashuria — të gjitha u thyen njëkohësisht.
U ktheva mbrapsht dhe dola nga shtëpia pa thënë asgjë. Nuk e di sa kam ecur atë ditë. Vetëm e di që nuk isha më i njëjti njeri.
Përgjigja e psikologes:
Kjo është një situatë e rëndë emocionale që përjetohet si traumë, sepse përfshin tradhti në marrëdhënie dhe humbje besimi. Reagimi i parë zakonisht është shok dhe mosbesim, i ndjekur nga zemërim dhe ndjenjë boshllëku.
Në këto raste, është e rëndësishme të mos merren vendime të nxituara në momentin e emocionit të fortë. Personi duhet të marrë kohë për t’u qetësuar, të shmangë përplasjet e menjëhershme dhe, nëse është e nevojshme, të kërkojë mbështetje psikologjike për ta përpunuar ngjarjen në mënyrë të shëndetshme.
