Jam 32 vjeçe dhe prej disa muajsh po përpiqem të kuptoj se si të vazhdoj përpara pas një ngjarjeje që më ka lënduar thellë.
Kam qenë në një lidhje për më shumë se katër vjet me një burrë që besoja se do të ishte partneri im i jetës. Kishim kaluar shumë sfida bashkë dhe nuk kisha arsye të dyshoja tek ai. Por një pasdite, kur shkova pa paralajmërim në banesën e tij, gjithçka ndryshoi.
Ai nuk e priste ardhjen time. Kur hyra brenda, kuptova menjëherë se nuk ishte vetëm. Aty gjeta shokun tim të ngushtë, njeriun të cilit i kisha besuar shumë sekrete dhe me të cilin kisha ndarë momente të rëndësishme të jetës sime.
Nuk pata nevojë për shumë shpjegime. Mënyra si më panë, heshtja e tyre dhe paniku në fytyrat e tyre më treguan gjithçka që duhej të dija. Në ato sekonda u ndjeva e tradhtuar dy herë: nga njeriu që doja dhe nga shoku që e konsideroja familje.
Që nga ajo ditë nuk kam qenë më e njëjta. Kam humbur besimin te njerëzit. Më mundon pyetja nëse ka pasur shenja që nuk i kam parë ose nëse kam qenë thjesht naive. Ata më kërkuan falje, por unë nuk arrij ta harroj atë që pashë.
Si mund ta rindërtoj besimin te vetja dhe te të tjerët pas një tradhtie të tillë?
Përgjigjja e psikologes
E dashur lexuese,
Dhimbja që përshkruani është e kuptueshme. Kur tradhtia vjen nga dy persona të rëndësishëm në të njëjtën kohë, plagët emocionale janë shumë më të thella, sepse nuk humbet vetëm një lidhje romantike, por edhe një miqësi dhe një ndjenjë sigurie.
Shumë njerëz që përjetojnë situata të ngjashme fillojnë të fajësojnë veten, duke kërkuar shenja që mund t’i kenë humbur. Megjithatë, zgjedhja për të tradhtuar është përgjegjësi e atyre që e bëjnë, jo e personit që tradhtohet.
Mos e detyroni veten të falni apo të harroni para se të jeni gati. Jepini kohë vetes të përjetoni zhgënjimin, zemërimin dhe trishtimin. Këto janë reagime normale ndaj një humbjeje të madhe emocionale.
Fokusi juaj tani duhet të jetë te rikthimi i besimit te vetja. Kujtojini vetes se aftësia juaj për të besuar nuk ishte dobësi; ishte një cilësi e bukur njerëzore. Fakti që dikush e keqpërdori atë nuk do të thotë se duhet të mbylleni përgjithmonë ndaj njerëzve të tjerë.
Me kalimin e kohës, kjo përvojë nuk do t’ju përkufizojë. Do të mbetet një kapitull i vështirë, por jo e gjithë historia juaj.
