Gjithçka filloi krejt rastësisht, pa e planifikuar. E njihja prej kohësh si një grua të martuar, dikë që në pamje të parë dukej e largët dhe e rezervuar, por njëkohësisht kishte një mënyrë sjelljeje që të tërhiqte pa e kuptuar. Nuk ishte diçka e menjëhershme, por një afrim i ngadalshëm, me biseda të shkurtra, shikime dhe momente të vogla që filluan të marrin kuptim tjetër.
Me kalimin e kohës, raporti ynë filloi të ndryshojë. Ajo që në fillim dukej si një komunikim i zakonshëm, u kthye në një lidhje emocionale më të ndërlikuar, me tension, tërheqje dhe një lloj afërsie që nuk e kisha përjetuar më parë në atë formë. Ishte një ndjenjë që më mbante në një lloj pritjeje të vazhdueshme, ku nuk e dija saktësisht çfarë do të ndodhte më pas.
Një pjesë e fortë e kësaj lidhjeje ishte mënyra si ajo sillej herë me afërsi e herë me distancë, ndonjëherë me një ton dominues ose kritik që, në mënyrë të çuditshme, më ndikonte emocionalisht. Në vend që të më largonte, kjo më bënte edhe më të përfshirë. Fillova të vërej se emocionet e forta – konfuzioni, pritja, tensioni dhe një tërheqje gjithnjë e më e madhe – po bëheshin pjesë e asaj që më mbante të lidhur me të.
Në një moment, kjo dinamikë filloi të marrë një intensitet më të madh, ku jo vetëm ndjenjat, por edhe dëshira për afërsi u bë më e fortë dhe më e pranishme. Kjo më bëri të ndihem edhe më i tërhequr, edhe pse në të njëjtën kohë e dija që situata nuk ishte e thjeshtë dhe kishte kufij të qartë moralë dhe emocionalë.
Ajo ishte e martuar dhe kjo e bënte gjithçka më të ndërlikuar, me ndjenjë faji, dyshimi dhe një lloj konflikti të brendshëm që nuk më linte të qetë. Megjithatë, pavarësisht këtyre mendimeve, lidhja vazhdonte të më tërhiqte, sikur të kishte krijuar një varësi emocionale që nuk kontrollohej lehtë.
Shpesh e kap veten duke menduar pse kjo dinamikë më ka ndikuar kaq fort. Nuk është vetëm dëshira për afërsi, por edhe mënyra si emocionet e forta dhe të paqëndrueshme janë bërë pjesë e kësaj historie. Dhe sa më shumë kalon koha, aq më shumë e kuptoj që kjo situatë nuk është thjesht një lidhje, por një përzierje emocionesh që më mbajnë të lidhur, edhe kur e di që është e komplikuar dhe me pasoja.
Përgjigja e psikologut
Ajo që po përshkruan lidhet me një kombinim të tërheqjes emocionale, dinamikës së pushtetit dhe ndoshta edhe elementeve të varësisë emocionale.
Në psikologji, kur dikush tërhiqet nga situata ku ndjen nënçmim ose kontroll, shpesh nuk bëhet fjalë vetëm për seksin, por për mënyrën si truri lidh emocionet e forta (stres, rrezik, ndalim) me kënaqësinë. Kjo mund të krijojë një cikël ku emocionet e forta bëhen “varësi”.
Por ka disa pika të rëndësishme:
Marrëdhënia me një person të martuar sjell rrezik emocional, moral dhe social për të dy palët.
Dinamika e nënçmimit nuk është një bazë e shëndetshme për lidhje afatgjata.
Kur emocionet lidhen me situata të tensionuara ose të pabarabarta, mund të krijohet varësi emocionale, jo dashuri e qëndrueshme.
Një psikolog do të të sugjeronte të pyesësh veten:
A po e kërkoj këtë ndjenjë sepse më mungon diçka tjetër emocionale në jetën time?
A më bën kjo marrëdhënie të ndihem më i qetë apo më i varur dhe i shqetësuar?
Çfarë do të ndodhte nëse kjo situatë do të zbulohej ose do të mbaronte nesër?
Nëse kjo dinamikë po bëhet e fortë dhe e vështirë për t’u kontrolluar, do të ishte e dobishme të flisje me një psikolog real, për të kuptuar më thellë pse kjo lloj lidhjeje po të tërheq kaq shumë dhe si mund ta kthesh fokusin te marrëdhënie më të shëndetshme dhe më të qëndrueshme emocionalisht.
