Po ju shkruaj sepse ndihem shumë e ngarkuar dhe nuk po di si ta përballoj atë që ka ndodhur.
Para pak kohësh, ndodhi diçka që nuk e kisha menduar kurrë se do të më ndodhte mua. U përfshiva emocionalisht dhe më pas edhe fizikisht me të dashurin e shoqes sime të ngushtë. Gjithçka ndodhi shumë shpejt dhe në një moment dobësie, pa e menduar pasojën që do të kishte.
Që prej asaj dite, nuk kam më qetësi. Ndihem fajtore kur shikoj shoqen time, sepse e di që e kam tradhtuar besimin e saj. Nga ana tjetër, ndihem e hutuar edhe me veten time, sepse nuk e kuptoj si arrita deri këtu.
Kam frikë se do ta humbas përfundimisht shoqen time dhe se do të mbetem vetëm. Mendja më rri vazhdimisht te ajo që ndodhi dhe nuk po arrij ta fal veten.
Do të doja të kuptoja si mund ta menaxhoj këtë faj dhe si të veproj më tej, pa i bërë më shumë dëm askujt.
Përgjigja e psikolges:
Faleminderit që ke zgjedhur të shkruash dhe të ndash këtë situatë, edhe pse është e vështirë për ty. Vetë fakti që po e shpreh hapur tregon se po përpiqesh ta kuptosh dhe ta përballosh përgjegjësinë, jo ta shmangësh atë.
Ajo që përshkruan shpesh ndodh kur emocionet, afërsia dhe impulset e momentit marrin më shumë hapësirë se mendimi për pasojat. Kjo nuk e justifikon veprimin, por e shpjegon pse njerëzit ndonjëherë bëjnë zgjedhje që më pas i lëndojnë.
Tani je përballë tre ndjenjave të forta: fajit, frikës dhe konfuzionit. Faji mund të jetë i dhimbshëm, por gjithashtu tregon se ti e kupton rëndësinë e besimit që është thyer. Problemi lind kur faji kthehet në vetë-dënim të vazhdueshëm, sepse kjo nuk të ndihmon të rregullosh asgjë.
Në këtë moment, është e rëndësishme të mendosh me kujdes për hapat e mëtejshëm:
Të jesh e sinqertë me veten për atë që ka ndodhur, pa e minimizuar, por edhe pa u shkatërruar emocionalisht.
Të kuptosh se marrëdhëniet e dëmtuara nuk riparohen me shpejtësi, por me kohë, përgjegjësi dhe transparencë.
Të pranosh se nuk mund të kontrollosh reagimin e shoqes tënde, por mund të kontrollosh mënyrën si vepron nga tani e tutje.
Të reflektosh pse u gjende në një situatë ku kufijtë u tejkaluan, në mënyrë që të mos përsëritet.
Do të të sugjeroja gjithashtu të mos marrësh vendime të nxituara nga faji (si vetë-izolim ekstrem apo vetë-dënim), por të punosh për të kuptuar emocionet e tua më thellë. Kjo është një situatë që kërkon kohë për t’u përpunuar.
Nëse ndjen se këto mendime po të rëndojnë shumë, do të ishte e dobishme të flisje edhe drejtpërdrejt me një profesionist, jo vetëm për këtë ngjarje, por edhe për mënyrën si i përjeton marrëdhëniet dhe emocionet.
