Nuk e kisha menduar kurrë se do të gjendesha në këtë situatë. Gjithçka nisi pa shumë plan, si një afrim i rastësishëm që me kohën u kthye në diçka më të fortë.
Ajo është një shoqe e familjes, dikush që e njoh prej kohësh, dhe mes nesh lindi një tërheqje që nuk e injoruam dot.
Ajo që kemi ndarë ka qenë e fortë, e mbushur me emocione dhe një afërsi që më ka bërë të ndihem ndryshe nga çdo gjë tjetër që kam përjetuar më parë.
Por realiteti është më i ndërlikuar se kaq. Ajo është në prag të martesës dhe, pavarësisht kësaj, më ka thënë se dëshiron që lidhja jonë të vazhdojë.
Kjo është ajo që më ka futur në dilemë. Nga njëra anë është ajo që ndiej, momentet që kemi kaluar dhe lidhja që duket e vërtetë. Nga ana tjetër është pesha e asaj që po ndodh — fakti që dikush tjetër do të lëndohet, dhe që kjo histori nuk mund të jetë kurrë e thjeshtë apo pa pasoja.
Nuk është më vetëm çështje ndjenjash. Është një zgjedhje mes asaj që dua dhe asaj që është e drejtë. Dhe çdo ditë që kalon, kjo zgjedhje bëhet edhe më e vështirë.
