“E njoha Dianën në një mbledhje pune. Ajo është tipikja e asaj që ne burrat e quajmë ‘Feministe e Hekurt’. Drejtoreshë në një kompani të madhe, vishet gjithmonë me kostume serioze, flet prerë dhe kam parë burra 50-vjeçarë të djersijnë kur ajo u kërkon llogari. Në sytë e botës, ajo është e paarritshme, e ftohtë dhe intimiduese.
Kur filluam të dilnim fshehurazi, miqtë e mi më tallnin: ‘Çfarë do bësh me atë? Ajo do të të japë urdhra edhe në shtëpi. Do të bësh siç thotë ajo.’ Edhe unë kisha frikë. Mendoja se marrëdhënia jonë do të ishte një luftë e vazhdueshme për pushtet. Mendoja se ajo do të donte të ishte “shefja” edhe në shtrat.
Por sa gabim isha.
Kur jemi vetëm, ndodh transformimi më i çmendur që kam parë ndonjëherë. Sapo ajo heq atë xhaketën e shtrenjtë dhe takat që buçasin nëpër korridore, ajo heq edhe maskën e ‘Shefes’.
Një natë, pas një dite shumë të rëndë ku ajo kishte pushuar dy njerëz nga puna, erdhi te unë. E pashë në sy dhe prisja të shkarkonte nervat. Por ajo m’u afrua, më puthi dhe më pëshpëriti në vesh fjalët që më bënë të ndihem si Mbret: ‘Jam lodhur duke marrë vendime gjithë ditën. Jam lodhur duke qenë e fortë. Të lutem, merre ti kontrollin. Bëj çfarë të duash me mua. Sonte nuk dua të jem shefja, dua të jem e jotja.’
Në shtrat, ajo grua që bën ligjin në Tiranë, kthehet në femrën më të butë, më të dëgjueshme dhe më pasionante. Ajo ka nevojë të dominohet. Ajo ka nevojë të ndjejë forcën time mashkullore për të harruar stresin e saj. Është e pabesueshme se sa shumë dorëzohet.
Të nesërmen në mëngjes, ajo vë sërish ‘armaturën’, lyen buzët me të kuqe dhe del nga dera si bishë. Kur e shoh në televizor ose në mbledhje tek bërtet, unë vetëm qesh nën hundë. Të tjerët shohin një statujë akulli. Unë jam i vetmi që e di se sa nxehtë digjet ai akull kur e shkrin burri i duhur.”
