Nancy Abu Matroud ka humbur tashmë tre fëmijë gjatë luftës në Gaza. Palestinezja 22-vjeçare po lufton për të shpëtuar vajzën e saj të vetme, Etra-n, dyvjeçare që vuan nga kanceri dhe pa qasje në kujdesin mjekësor jetësor.
Spitali pediatrik që e trajtoi atë u mbyll muajin e kaluar gjatë sulmit të fundit izraelit në Qytetin e Gazës.
“Ne thjesht po kërkojmë strehim. Nuk dua ta humbas vajzën që kam ende”, thotë Abu Matroud.
Një përzierje vdekjeprurëse sëmundjesh, zhvendosjesh, mungesës së kujdesit mjekësor dhe kequshqyerjes i ka gjunjëzuar shumicën e familjeve në Gaza gjatë luftës gati dyvjeçare, por trazirat kanë lënë një barrë veçanërisht të rëndë tek fëmijët e vegjël dhe gratë shtatzëna si Abu Matroud.
Ajo ishte gjashtë muajshe shtatzënë me binjakë kur, duke ikur nga bombardimet izraelite të Qytetit të Gazës muajin e kaluar, mbërriti në Rripin qendror të Gazës pas një shëtitjeje tre-ditore, së bashku me bashkëshortin e saj dhe Etrën.
Pasi familja mbërriti në zonën Al-Nuwairy, stomaku i saj filloi të dhembte dhe i plasën ujërat. Ajo lindi para kohe binjakët, dhe njëri prej tyre vdiq në Spitalin Al-Awda në Nusseirat aty pranë. Fëmija i dytë u transferua në repartin e foshnjave në Spitalin e Martirëve Al-Aksa. Pas dy ditësh, edhe ai vdiq, tha zëdhënësi i Spitalit Al-Aksa, Khalil al-Dakran.
“Çfarë faji kemi ne? Çfarë faji kanë fëmijët tanë?”
Foshnjat e lindura parakohe janë jashtëzakonisht të ndjeshme ndaj presioneve të luftës në Gaza. Në veçanti, nuk ka inkubatorë dhe ventilatorë të mjaftueshëm për t’i mbajtur gjallë, sipas Jonathan Creeks, përfaqësuesit të UNICEF-it për Palestinën.
“Ka një rritje në numrin e foshnjave që lindin para kohe”, i tha ai Reuters, duke shtuar “inkubatorët që nevojiten për ta mbajtur foshnjën në një mjedis mbrojtës, ventilatorët që i ndihmojnë të zhvillojnë mushkëritë, të gjitha këto pajisje nuk janë të disponueshme në sasi të mjaftueshme në Rripin e Gazës sot.”
Babai i fëmijëve, Faraj al-Galayini, 53 vjeç, ulet në tokë pranë një rruge, duke ngrohur një kuti me qiqra për Etrën në një zjarr që e ka ndezur me degëza.
“Çfarë faji kemi ne? Ne nuk kemi të bëjmë fare me këtë. Çfarë faji kanë fëmijët tanë? Zoti më dha një vajzë, ajo tani është dy vjeçe, dhe unë po prisja këto binjake që lindën”, tha ai.
Tani prindërit nuk e dinë se çfarë do t’i ndodhë vajzës së tyre, e cila rri ulur mbi një batanije në anë të rrugës me një bluzë me vija dhe luan me një kukull lecke. “Nuk dimë çfarë të bëjmë, askush nuk pyet për ne, asnjë komb, madje as populli ynë nuk interesohet për ne”, thotë al-Galaini.
Me burimet që po shterojnë për shkak të bombardimeve të pandërprera izraelite, spitalet në Gaza janë detyruar të mbyllen. Vetëm 14 nga 35 spitalet në enklavë funksionojnë , dhe vetëm pjesërisht, tha Cricks.
Ushtria izraelite i tha Reuters se po vazhdon të ndërmarrë hapa për të lejuar kujdesin mjekësor dhe funksionimin e vazhdueshëm të objekteve mjekësore në Rripin e Gazës, në koordinim me organizatat ndërkombëtare humanitare.
Zhvendosje dhe zi buke
Shumica e popullsisë së enklavës, rreth 2.2 milionë, është zhvendosur midis veriut dhe jugut disa herë gjatë luftës. Gratë që lëvizin nga një vend në tjetrin pa kujdesin e duhur janë në rrezik më të madh për lindje të parakohshme, me kequshqyerjen që e përkeqëson situatën.
Në gusht, agjencia globale e monitorimit të urisë IPC shpalli zi buke në Qytetin e Gazës, qendrën më të madhe urbane të enklavës, përpara se Izraeli të niste një sulm tokësor ndaj qytetit, të cilin e kishte kërcënuar prej kohësh, duke përkeqësuar krizën humanitare.
“UNICEF trajtoi 13,000 fëmijë nën 5 vjeç për kequshqyerje akute në gusht , ky është një numër shumë i madh, duke përfshirë foshnje, edhe ato të lindura para kohe”, shtoi Cricks.
Abu Matroud tha se djali i saj 4-vjeçar nga një martesë e mëparshme humbi në fillim të luftës. Humbja e binjakëve ishte një tjetër tragjedi e padurueshme.
“Unë i vura emrat djalit dhe vajzës”, tha Abu Matroud, e cila po mban zi për humbjen e fëmijëve të saj binjakë, Mahmoud dhe Farida.
Shpresa dhe dëshira e saj e vetme është që Etra të shpëtohet.
