Jam 32 vjeçe dhe në një lidhje të gjatë që dukej e qëndrueshme, por pa shumë pasion. Gjithçka ndryshoi kur fillova të shkruaja me një koleg të ri.
Në fillim ishin vetëm biseda të zakonshme, pak humor dhe ndonjë kompliment. Por shumë shpejt, mesazhet tona morën një tjetër ngjyrë. Ai dinte si të më bënte të ndihesha e dëshiruar – diçka që nuk e kisha ndjerë prej kohësh.
Filluam të takoheshim “rastësisht” pas pune. Një prekje e lehtë e dorës, një shikim më i gjatë se zakonisht… dhe tensioni mes nesh rritej çdo ditë.
Një mbrëmje, mbetëm vetëm në zyrë. Nuk ndodhi asgjë që mund ta quash gabim i madh, por ishte më shumë se ç’duhej të ishte. Afërsia, frymëmarrja e tij pranë meje… ende më dridhet trupi kur e kujtoj.
Tani jam e ndarë mes dy ndjenjave: fajit dhe dëshirës. Ai më bën të ndihem e gjallë, por e di që po luaj me zjarrin.
A duhet ta ndërpres para se të shkojë më tej, apo të pranoj që kjo është diçka që më ka munguar?
— E hutuar
Përgjigjja e psikologes (Deidre):
E dashur “E hutuar”,
Ajo që po përjeton është shumë më e zakonshme sesa mendon. Nuk është vetëm për tërheqje fizike — është për nevojën për vëmendje, lidhje emocionale dhe ndjenjën që dikush të sheh sërish.
Por duhet të jesh e sinqertë me veten: kjo situatë nuk është e qëndrueshme pa pasoja. Sa më shumë të afrohesh me kolegun, aq më shumë rrezikon të lëndosh veten dhe partnerin tënd.
Pyetja kryesore nuk është “a ta vazhdoj këtë?”, por:
çfarë po mungon në lidhjen time aktuale?
Nëse mungon pasioni dhe afërsia, ndoshta është koha ta adresosh këtë hapur me partnerin. Nëse e ndjen që lidhja ka përfunduar emocionalisht, atëherë duhet të marrësh vendime të qarta para se të përfshihesh më thellë me dikë tjetër.
Dëshira është e natyrshme — por zgjedhjet janë ato që përcaktojnë pasojat.
