Jam 29 vjeçe dhe gjithçka nisi si një lojë e pafajshme. Punoj në një zyrë ku gjithçka është formale gjatë ditës, por pas orarit, një koleg dhe unë nisëm të shkëmbenim mesazhe që fillimisht ishin thjesht flirtuese. Ai është i martuar — dhe kjo është pjesa që më shqetëson më shumë.
Mesazhet u bënë më të guximshme me kalimin e kohës. Filluan të përshkruanin fantazi, ndjesi, mënyrën si do të ishte nëse do të ishim vetëm… dhe sinqerisht, më bënte të ndihesha e gjallë në një mënyrë që nuk e kisha ndjerë prej kohësh.
Një mbrëmje, pas një darke pune, mbetëm vetëm. Kishte një tension të fortë mes nesh. Ai më preku dorën, pastaj më afroi pranë vetes. Nuk ndodhi asgjë më shumë se disa përqafime dhe një puthje e gjatë… por ndjeva sikur kalova një vijë që nuk mund ta kthej mbrapsht.
Tani jam e ndarë mes dëshirës dhe fajit. Kur jemi në zyrë, sillemi sikur asgjë s’ka ndodhur, por mesazhet vazhdojnë. Ai thotë se martesa e tij është “vetëm formale”, por unë nuk e di nëse po gënjen veten — apo mua.
Ndonjëherë mendoj ta ndërpres, por pastaj më vjen mesazhi i tij dhe gjithçka rikthehet. Nuk e di nëse jam duke u futur në diçka të rrezikshme apo nëse thjesht kam nevojë të ndiej këtë pasion.
Çfarë duhet të bëj?
Përgjigjja e psikologes:
Ajo që po përjeton është një përzierje shumë e fortë emocionesh: tërheqje, pasion, por edhe konflikt moral dhe pasiguri. Kjo është plotësisht njerëzore.
Së pari, është e rëndësishme të jesh e sinqertë me veten: kjo marrëdhënie nuk është në kushte të barabarta. Ai është i martuar dhe, pavarësisht se çfarë thotë për martesën e tij, realiteti është që ka një angazhim tjetër. Kjo krijon një dinamikë ku ti mund të lëndohesh më shumë.
Ajo që ndjen — dëshira, eksitimi — nuk është gabim në vetvete. Por mënyra se si po shprehet kjo ndjenjë mund të të vendosë në një situatë që bie ndesh me vlerat e tua dhe të sjellë pasoja emocionale.
Pyet veten:
Çfarë dua realisht — një aventurë apo një lidhje të qëndrueshme?
A do të ndihesha mirë me veten nëse kjo vazhdon?
A po më jep ai atë që meritoj, apo vetëm momente të fshehta?
Vendosja e kufijve është thelbësore. Mund të jetë e vështirë, sidomos kur ka tërheqje, por ndonjëherë tërheqja nuk është arsye e mjaftueshme për të vazhduar.
Nëse vendos të largohesh, bëje qartë dhe pa hapësira për rikthim në të njëjtën lojë. Nëse vendos të vazhdosh, bëje me vetëdije të plotë për rreziqet emocionale.
Ti meriton një marrëdhënie ku nuk je e fshehur dhe ku ndihesh e sigurt — jo vetëm e dëshiruar në momente të caktuara.
