Operacioni Absolute Resolve arriti objektivin e tij për kapjen e Maduros përmes një kombinimi të gjerë planifikimi, inteligjence dhe koherence. R. Evan Ellis, një strateg ushtarak dhe ish-këshilltar për politikat e Amerikës Latine në Departamentin e Shtetit të SHBA-së, shpjegoi në The Conversation atë që dihet publikisht rreth planifikimit dhe finalizimit të operacionit.
Prej sa kohësh po përgatitej ky operacion?
Operacioni Absolute Resolve u planifikua prej disa muajsh, siç e pranoi Pentagoni në informimin e tij më 3 janar. Supozimi im është se që nga fillimi i grumbullimit të ushtrisë amerikane në Karaibe dhe krijimi i Task Forcës së Përbashkët Southern Spear në vjeshtë, planifikuesit ushtarakë po shikonin mundësitë që të kapej ose eliminohej Maduro dhe lidershipi tjetër kyç Chavist, nëse përpjekjet shtrënguese për të bindur një ndryshim në situatën në Venezuelë dështojnë.
Aktivitetet ushtarake amerikane në rajon mbikëqyreshin drejtpërdrejt nga Komanda Jugore, pjesa e Departamentit të Mbrojtjes përgjegjëse për Amerikën Qendrore, Amerikën e Jugut dhe pjesën më të madhe të Karaibeve. Por krijimi i një task force të përbashkët të dedikuar në tetor 2025 ndihmoi në lehtësimin e koordinimit të një operacioni të madh, si ai i kryer për kapjen e Maduros.
Pse SHBA-të zgjodhën të vepronin tani?
Përgatitja kishte vazhduar prej muajsh dhe mbërritja e USS Gerald R. Ford në nëntor ishte një moment i rëndësishëm. Kjo i dha SHBA-së aftësinë për të nisur një vëllim të lartë sulmesh kundër objektivave tokësorë dhe shtoi gamën e madhe të pajisjeve ushtarake amerikane të stacionuara në Karaibe.
Ajo iu bashkua një grupi të gatshëm amfibësh Iwo Jima, i cili përfshinte një anije helikopterësh dhe dy anije me platformë zbarkimi. Gjashtë shkatërrues dhe dy kryqëzorë të tjerë ishin të stacionuar në rajon me aftësinë për të lëshuar qindra raketa si për sulm tokësor ashtu edhe për mbrojtje ajrore, si dhe një anije mëmë për operacione speciale.
Autorizimi i Trump për operacionet e CIA-s në Venezuelë ishte një faktor kyç. Ka të ngjarë që individët brenda Venezuelës kanë luajtur role të paçmuara jo vetëm në marrjen e inteligjencës, por edhe në bashkëpunimin me njerëz kyç në ushtrinë dhe qeverinë e Maduros për t’u siguruar që ata të bënin, ose mos bënin, gjëra të caktuara në momente kyçe gjatë operacionit të 3 janarit.
Me gamën komplekse të planeve dhe përgatitjeve deri në dhjetor, ushtria amerikane ishte me shumë gjasa gati për t’i zbatuar, por duhej të priste për kushte të përshtatshme për të maksimizuar probabilitetin e suksesit.
Çfarë e përcakton momentin e përshtatshëm?
Mund të thuhet se janë të nevojshme tre gjëra për momentin e përshtatshëm: inteligjencë e mirë, vendosja e marrëveshjeve të besueshme të bashkëpunimit në terren dhe kushte të favorshme taktike.
Informacioni do të kishte qenë thelbësor. Trump pranoi autorizimin e tij për operacione të fshehta të CIA-s në Venezuelë në tetor dhe, me sa duket, deri në fund të vitit, analistët kishin mbledhur informacionin e nevojshëm për ta bërë këtë operacion të shkonte pa probleme. Inteligjenca do të duhej të përfshinte edhe njohjen e saktë të vendit ku do të ndodhej Maduro në kohën e operacionit dhe situatën përreth tij.
Gjatë muajve të fundit, sipas raportimeve të medias, komuniteti i inteligjencës kishte agjentë në terren në Venezuelë, të cilët me shumë gjasa kishin zhvilluar biseda me njerëz në ushtri, udhëheqjen Chaviste dhe më gjerë, të cilët kishin informacione të rëndësishme ose sjellja e të cilëve ishte e rëndësishme për pjesë të ndryshme të operacionit, të tilla si ndoshta mbyllja e një sistemi, rënia e një njësie ushtarake ose mungesa nga një post në një moment kyç. Një raport nga The New York Times tregon se SHBA-të kishin një burim njerëzor pranë Maduros i cili ishte në gjendje të jepte detaje nga jeta e tij e përditshme, deri në atë që hante.
Kushtet më taktike që nevojiteshin për momentin e përshtatshëm përfshinin gjëra të tilla si moti, nuk donim stuhi, erëra të forta apo re që do t’i vinin në rrezik avionët amerikanë, ndërsa fluturonin në disa rrugë shumë të rrezikshme në nivel të ulët përmes maleve që ndajnë Fort Tiun, kompleksin ushtarak në Karakas ku u kap Maduro.
Si u zhvillua operacioni?
Gjenerali Dan Caine, shefi i Shefave të Përbashkët të Shtabit, ka dhënë disa detaje rreth mënyrës se si u ekzekutua plani.
Ne e dimë që SHBA-të lëshuan avionë nga vende të shumta, operacioni përfshinte të paktën 20 vende të ndryshme lëshimi për 150 aeroplanë dhe helikopterë. Këto do të kishin përfshirë avionë për operacione bllokimi, disa mbikëqyrje, avionë luftarakë për të goditur objektiva dhe disa për të siguruar një eskortë për helikopterët duke sjellë një njësi të forcave speciale dhe anëtarë të FBI-së.
Si pjesë integrale e operacionit, SHBA-të kryen një sërë aktivitetesh kibernetike që mund të kenë luajtur një rol në minimin jo vetëm të sistemeve mbrojtëse të Venezuelës, por edhe të kuptimit të saj për atë që po ndodhte. Edhe pse natyra e aktiviteteve kibernetike të SHBA-së është vetëm spekulim këtu, një sistem komande dhe kontrolli venezuelian koherent dhe i alarmuar mund t’u kishte kushtuar jetën anëtarëve të forcave amerikane dhe t’i kishte dhënë Maduros kohë për t’u mbyllur në dhomën e tij të sigurt, duke krijuar një problem, megjithëse jo të pakapërcyeshëm, për forcat amerikane.
Gjithashtu, sipas Trump, pati një ndërprerje të gjeneruar nga SHBA-të në një pjesë të rrjetit elektrik. Përveç kësaj, duket se mund të ketë pasur sulme devijuese në pjesë të tjera të vendit për t’i dhënë ushtrisë venezueliane një përshtypje të rreme se aktiviteti ushtarak amerikan ishte i drejtuar drejt ndonjë objektivi tjetër tokësor më të vogël, siç kishte ndodhur kohët e fundit.
Avionët amerikanë më pas në thelb çaktivizuan mbrojtjen ajrore të Venezuelës.
Ndërsa krahët rrotullues të SHBA-së dhe asete të tjera u bashkuan me objektivin në Karakas, me mbulim nga disa prej luftëtarëve më të aftë në inventarin e SHBA-së, duke përfshirë F-35 dhe F-22, si dhe F-18, asete të tjera amerikane shkatërruan mbrojtjen ajrore dhe kërcënime të tjera në zonë.
Do të ishte logjike nëse anëtarët elitë të Regjimentit të 160-të të Aviacionit të Operacioneve Speciale të SHBA-së do të përdoreshin në afrimin drejt kompleksit në Karakas. Aftësitë e tyre do të ishin të nevojshme nëse, siç supozoj unë, ata do të vinin nëpërmjet rrugës së kanionit që ndan Karakasin nga bregu. Unë e kam përshkuar rrugën përmes atyre maleve dhe është e rrezikshme, veçanërisht për një avion në lartësi të ulët. Pasi ekipi zbarkoi, do të duheshin vetëm disa minuta për të infiltruar në kompleksin ku ndodhej Maduro.
“Fati i keq” i Maduros
Sipas Trump, ekipi amerikan e kapi Maduron pikërisht teksa ai po përpiqej të hynte në dhomën e tij të sigurtë prej çeliku.
“Ai nuk arriti në atë hapësirë. Ai po përpiqej të hynte në të, por u sulmua aq shpejt sa nuk ia doli mbanë”, tha presidenti amerikan në “Fox & Friends Weekend”.
Edhe pse SHBA-të thuhet se ishin plotësisht të përgatitura për atë eventualitet, kjo vonesë mund të kishte kushtuar kohë dhe ndoshta jetë njerëzish.
Prandaj, ishte thelbësore për misionin amerikan që forcat të ishin në gjendje të hynin në objekt dhe të arrinin e të siguronin Maduron dhe gruan e tij në një kohë minimale. /Përshtatur nga The Conversation/
