Nga Ismet Haziri
Kosova po hyn në një periudhë që kërkon më shumë urtësi sesa inat, më shumë përgjegjësi sesa kalkulim politik dhe më shumë bashkëpunim sesa përplasje. Fatkeqësisht, ajo që po shohim sot është krejt e kundërta.
Pas zgjedhjeve, vendi vazhdon të mbetet peng i mosmarrëveshjeve politike, i qëndrimeve të ngurta dhe i mungesës së vullnetit për të ndërtuar ura komunikimi. Në një kohë kur qytetarët presin zgjidhje, institucionet funksionale dhe orientim të qartë për të ardhmen, skena politike po vazhdon të prodhojë tension, bllokadë dhe pasiguri.
Kosova nuk ka luksin të humbasë kohë. Çdo ditë pa stabilitet institucional është një ditë e humbur për ekonominë. Çdo javë pa vendimmarrje është një javë e humbur për zhvillimin. Çdo muaj i kaluar në krizë politike është një muaj më pak për integrimin evropian, për investimet, për krijimin e vendeve të punës dhe për përmirësimin e jetës së qytetarëve.
Ndërkohë, bota nuk ndalet. Evropa po përballet me sfida të mëdha politike, ekonomike dhe të sigurisë. Rajoni po lëviz me ritme të shpejta. Vetëm Kosova rrezikon të mbetet e ngujuar në një debat të pafund politik, ku interesi partiak po zë vendin e interesit shtetëror.
Ky nuk është moment për triumfalizëm politik dhe as për hakmarrje politike. Ky është moment për përgjegjësi historike.
Të gjitha partitë politike, pa përjashtim, mbajnë pjesën e tyre të përgjegjësisë. Të gjithë liderët që kanë kërkuar dhe kanë marrë besimin e qytetarëve kanë detyrim moral dhe politik të gjejnë rrugën e funksionalizimit të institucioneve. Mandati i qytetarëve nuk është mandat për bllokim; është mandat për veprim. Nuk është autorizim për përçarje; është obligim për zgjidhje.
Historia e Kosovës është shkruar me sakrificë, me gjak dhe me përkushtim të brezave të tërë. Ky shtet nuk është ndërtuar që të mbetet peng i egoizmave politike. Është ndërtuar për të qenë shtëpi e qytetarëve të saj, vend i mundësive, i drejtësisë dhe i perspektivës.
Sot Kosovës nuk i duhen armiq të jashtëm për ta dëmtuar. Mjafton mungesa e unitetit të brendshëm. Mjafton paaftësia për të vendosur interesin kombëtar mbi interesin partiak. Mjafton heshtja përballë kohës që po ikën.
Prandaj, ky është një kushtrim për të gjithë: për institucionet, për partitë politike, për deputetët, për liderët dhe për çdo faktor vendimmarrës në vend. Lëreni mënjanë gjuhën e përçarjes. Hapni rrugë dialogut. Jepini Kosovës institucionet që meriton dhe qytetarëve shpresën që presin.
Një komb nuk forcohet duke u ndarë në kampe armiqësore. Një shtet nuk përparon duke jetuar në krizë të përhershme. Një shoqëri nuk ndërton të ardhmen duke humbur energji në konflikte të pafundme.
Kosova ka nevojë për një vizion të përbashkët kombëtar. Ka nevojë për kohezion politik e shoqëror. Ka nevojë për lidership që sheh përtej cikleve zgjedhore dhe mendon për dekadat që vijnë.
Nëse duam që vendi ynë të jetë shembull i demokracisë, stabilitetit dhe zhvillimit në Evropë, atëherë duhet të fillojmë nga gjëja më themelore: ta vendosim Kosovën mbi gjithçka.
Sepse koha po ikën. Dhe bashkë me të nuk guxon të ikë edhe mundësia historike për ta bërë Kosovën shtetin që e ëndërruan brezat dhe që e meritojnë qytetarët e saj.
