Shkruan: Ismet Haziri
Situata politike në Kosovë vazhdon të mbetet e paqartë edhe pas vendimit të Gjykata Kushtetuese e Kosovës për dekretin e Vjosa Osmani.
Në vend që të sillte qartësi dhe stabilitet, ky zhvillim është shndërruar në një garë interpretimesh mes partive dhe analistëve, ku rëndësi ka kush e fiton narrativën — jo kush i shërben qytetarit.
Kosova nuk ka luksin të merret me ego politike dhe kalkulime të përditshme. Ndërkohë që debati publik mbetet i fokusuar në kriza dhe interpretime, vendi po humb potencial real: të rinjtë po largohen, institucionet po dobësohen dhe zhvillimi po mbetet prapa.
Pyetja thelbësore nuk është më kush ka të drejtë në teori, por kush po punon për qytetarin në praktikë. Kush po kujdeset për ushtarin, policin dhe mësuesin? Kush po krijon kushte që ata të qëndrojnë dhe të kontribuojnë në këtë vend?
Nëse politika vazhdon si një garë për dominim diskursi dhe jo për rezultate konkrete, atëherë humbësi i vetëm do të mbetet qytetari i Kosovës.
Koha po ikën. Dhe bashkë me të, edhe mundësitë.
