Gjeneratat e vjetra dhe të mesme edhe sot flasin me krenari, por edhe me emocione për gjeneratën më të famshme të futbollit, KF Prishtinën e viteve të 80-ta, gjeneratën e kapitenit Ramadan Cimili e kapitenit Fadil Vokrri etj.
Është interesant një deklaratë e Zoran Batroviqit, e publikuar më 18 prill të vitit 1988 në shtojcën e sportit të gazetës “Rilindja’, kur hapur e ka thënë se si i rrodhën lotët kur u nda nga KF Prishtina, padyshim se e kishte fjalën edhe për publikun shqiptarë të Kosovës, që ishte hit në gjithë ish Jugosllavinë për organizim, brohoritje e atmosferë, që stadiumi i Prishtinës i ngjante stadiumeve me atmosferë sikur në Brazil e Argjentinë.
“Prishtinën nuk mund të harroj sa të jem gjallë.
Nuk kam fjalë t’i përshkruajë tëra të mirat që i përjetova atje. Brenda pesë viteve s’më ka ra të ndërrojë fjalë të keqe më askë e lerë më të fjalosem.
Me të gjithë kam qenë shumë mirë, shumë i afërt, sikur edhe të gjithë ata me mua,
Kam qenë kapiten i skuadrës, që është nder i madh, posaçërisht kur të zgjedhin vet bashkëlojtarët.
Ndarja, për besë ishte e vështirë – për mua dhe për prishtinas. Rrodhën edhe lotët, sikur të ishim kalamaj”, kështu kishte thënë ish futbollisti malazez Batroviq.
