Sot ndodhi diçka që më tronditi më shumë se çdo gjë tjetër. E zura të dashurin me ish të dashuren e tij. Fillimisht nuk e besoja, mendova se po mendoja gjëra pa kuptim, por pastaj i pashë sytë e tyre, qeshjen e tyre dhe afërsinë që nuk duhej të ekzistonte mes tyre.
Ishin aq të afërt, sa ndihesha si e padukshme. Zemra më rrihte pa pushim dhe një ndjenjë pasigurie më mbushi krejt trupin. Nuk dija nëse të qaja, të ulërija apo të ikja nga aty.
Kur e pyeta, ai më tha me një qetësi që më tronditi edhe më shumë:
“Ti nuk e kupton, por kjo nuk është ajo që duket.”
Nuk e kuptova dot. Mendja ime kthehej dhe rrotullohej në pyetje dhe skenarë të ndryshëm. Si mund të ndodhte kjo? Çfarë domethënie kishte për ne? Përse unë nuk e kuptoja atë që ai thoshte? Dhimbja ishte kaq e fortë sa më dukej se nuk do të ndalej. Për të menaxhuar kaosin brenda meje, vendosa të flas me një psikologe, dikë që mund të më ndihmonte të kuptoja ndjenjat e mia dhe të gjeta qetësi.
Përgjigja e psikologes:
Është krejt normale të ndihesh e tradhtuar dhe e lënduar. Por ajo që ndodhi nuk përcakton vlerën tënde si person. Ai ka zgjedhur të sillet në këtë mënyrë, dhe kjo flet më shumë për të sesa për ty. Ti ke të drejtën të kërkosh respekt dhe besnikëri.
Lejo vetes të ndjesh dhimbjen, por mos e lejo që kjo të përcaktojë se kush je. Ky është momenti për të kuptuar se çfarë dëshiron dhe çfarë meriton në marrëdhënie të ardhshme.
