Unë… nuk e di si të filloj. Gjithçka ndodhi shumë papritmas. Takova nënën e shokut të djalit tim në një takim për shkollë. Fillimisht ishte thjesht një bisedë e zakonshme, rreth aktiviteteve të fëmijëve, për projektet që po bënim dhe takimet që organizoheshin. Por diçka tek mënyra si fliste, mënyra si buzëqeshte, ndjeva një afërsi që nuk e prisja. Nuk e di pse ndodhi, por fillova të pres ato takime me padurim.
Më pas bisedat u bënë më personale. Folëm për jetën, për stresin, për familjet tona… dhe unë ndjeva se ajo më kuptonte në një mënyrë që askush tjetër nuk më kuptonte. Dhe pastaj, një ditë, gjatë një takimi që ndodhi jashtë kontekstit të shkollës, ndodhi… ndodhi një marrëdhënie fizike. Nuk e kisha planifikuar, nuk e prisja, por një pjesë e trupit dhe mendjes time u dorëzua ndaj saj. Pas asaj, u ndjeva njëkohësisht i gjallë dhe i tmerruar.
Tani, çdo ditë ndihem i hutuar. Nuk mund ta harroj atë. Ndihem i turpëruar për atë që bëra dhe më dhemb për familjen time. Kam fëmijën tim, kam gruan time… dhe ndjej se e kam tradhtuar çdo gjë që përfaqësoj. Por nuk mund ta ndal këtë ndjenjë të fajit, nuk mund ta harroj atë ndjesi. Shpesh pyetem pse e bëra, çfarë mungonte në jetën time që më çoi drejt saj… dhe më frikëson se kjo do të shkatërrojë gjithçka që kam ndërtuar.
Unë jam i humbur. Nuk e di se çfarë duhet të bëj, si ta menaxhoj këtë, si ta shëroj këtë ndjenjë të fajit. Dhe frika më e madhe është se kjo mund të zbulohet dhe të dëmtojë djalin tim dhe të gjithë familjen time. Ndihem sikur po shkatërroj gjithçka që dua, por nuk di si ta ndaloj veten.
Përgjigja e psikologes:
Faleminderit që po ndan këtë me mua, dhe është një hap shumë i rëndësishëm që po kërkon ndihmë. Nga ajo që më tregon, duket se po përjeton një konflikt të madh emocional dhe ndjenja të forta të fajeve. Kjo situatë është komplekse, sepse përfshin marrëdhënie jashtë kufijve moral dhe etik që ke vendosur për veten dhe familjen.
Është normale të ndihesh i hutuar dhe i turpëruar. Në këto raste, është e rëndësishme të përqendrohesh në disa hapa:
Reflektimi personal – kuptimi i arsyes pse ndodhi kjo, pa u gjykuar, për të kuptuar emocionet dhe nevojat që të çuan drejt kësaj.
Mbështetja profesionale – terapia individuale mund të të ndihmojë të menaxhosh fajin, turpin dhe të marrësh vendime të shëndetshme për të ardhmen.
Komunikimi dhe kufijtë – vendosja e kufijve me personin tjetër dhe reflektimi mbi ndikimin e veprimeve tua në familje janë të rëndësishme.
Marrëdhëniet familjare – duke marrë kohë për të reflektuar, mund të mendosh se si të ruash marrëdhëniet me partnerin dhe fëmijën, pa e lënë situatën të dëmtojë gjithçka pa nevojë.
Kjo nuk është një situatë e lehtë, dhe nuk ka zgjidhje magjike. Por të punosh me një profesionist mund të të ndihmojë të kuptosh emocionet e tua dhe të marrësh vendime të përgjegjshme, pa u vetë-ndëshkuar.
