Java filloi me një përparim diplomatik dhe një armëpushim (të brishtë) në një luftë shumëvjeçare. Ajo përfundon me një konflikt tjetër të bllokuar në një rutinë të përgjakshme dhe frustruese. Donald Trump e ka bërë mision të tij arritjen e paqes në të dyja palët. Por marrëveshja për të ndaluar luftimet në Gaza dhe për të kthyer pengjet e fundit izraelite të gjallë u arrit pjesërisht sepse Trump përdori ndikimin e tij për të nxitur të dyja palët të bëjnë lëshime. Gatishmëria e presidentit për të ushtruar presion maksimal për të arritur paqen nuk është shtrirë në Rusi, duke i bërë të mundur Presidentit Vladimir Putin të vazhdojë të zhvillojë luftë.
Trump u mburr shumë se konflikti në Ukrainë do të ishte i lehtë për t’u zgjidhur. Dje nuk dukej kështu. Ai u takua me Presidentin ukrainas Volodymyr Zelensky në Shtëpinë e Bardhë dhe bëri thirrje për përfundimin e luftës, por refuzoi të autorizonte, të paktën për momentin, transferimin e raketave Tomahawk në Kiev. Këto armë do t’i lejonin Ukrainës të godiste thellë brenda Rusisë, një veprim që Kievi beson se mund ta detyronte Moskën të ulej në tryezën e negociatave. Në vend të kësaj, Zelensky ofroi falënderimet e tij dhe propozoi një marrëveshje për të ndarë përparimet e vendit të tij në dronë me Shtetet e Bashkuara. Dhe ai shmangu një përsëritje të shpërthimit të Zyrës Ovale të dy udhëheqësve nga kur u takuan në shkurt.
Edhe para takimit, Zelensky ishte nënvlerësuar tashmë nga Putin, i cili, në një telefonatë të papritur dy ditë më parë, foli me Trump ndërsa udhëheqësi ukrainas ishte në rrugë për në Uashington. Presidenti rus e paralajmëroi Trumpin për transferimin e Tomahawk-ëve dhe ofroi diçka që presidenti ynë i etur për titujt kryesorë të gazetave nuk mundi t’i rezistonte: perspektivën e marrëveshjeve tregtare dhe një tjetër samit të profilit të lartë, këtë herë në Budapest. Ai takim nuk do ta përfshijë Zelenskyn, duke siguruar pothuajse me siguri se do të bëjë pak për t’i dhënë fund luftës që ka shpërthyer në Evropën Lindore për gati katër vjet.
Trump ka dëshiruar të njihet si një president paqebërës. Për muaj të tërë, ai ka lavdëruar numrin e konflikteve që ai pretendon se i ka dhënë fund, një shifër që duket se po rritet vazhdimisht (gjashtë? Shtatë?) edhe pse disa nga vendet e përfshira, si India, kanë kundërshtuar pretendimet e tij se është pajtues. Javën e kaluar Trump ndihmoi në arritjen e një përparimi të jashtëzakonshëm në Lindjen e Mesme. Presidentit më në fund i kishte mbaruar durimi me kryeministrin izraelit Benjamin Netanyahu, veçanërisht pasi u habit nga një sulm izraelit në Katar që kishte për qëllim të vriste negociatorët kryesorë të Hamasit.
I tërbuar që një sulm ishte kryer brenda kufijve të një aleati të SHBA-së, Trump e detyroi Netanyahun t’u kërkonte falje katarianëve. Kryeministri, i cili nuk mund të rrezikojë të humbasë mbështetjen e Trump, e bëri këtë në një telefonatë të bërë nga Zyra Ovale. Trump e shtyu Netanyahun të “fitonte” në Gaza, duke pranuar se Izraeli kishte arritur objektivat e tij ushtarake. Por ai gjithashtu mbështeti planet e Izraelit për të pushtuar Qytetin e Gazës, gjë që mund të kishte shkatërruar mbetjet e fundit të organizuara të grupit terrorist. Hamasi kapitulloi. Izraeli u tërhoq. 20 pengjet e fundit të gjallë u liruan.
Disa ditë më vonë, ai armëpushim duket tashmë i brishtë. Por Trump nuk është shqetësuar nga detajet dhe ka bërë një xhiro fitoreje për arritjen e asaj që ai beson se është një marrëveshje historike paqeje. Zelensky e vuri re këtë. Dje ai ofroi lëvdata të tepruara, duke e shpallur marrëveshjen “të jashtëzakonshme” dhe duke dekretuar se Trump tani ka “momentumin” për të arritur paqen edhe në Evropë.
“Jam i bindur se me ndihmën tuaj mund ta ndalojmë këtë luftë”, tha Zelensky . Trump buzëqeshi.
Zelensky dhe Trump kanë pasur një marrëdhënie të trazuar, për të mos thënë më shumë. Në shkurt, Trump dhe zëvendëspresidenti JD Vance e kritikuan ashpër Zelenskyn për, në fakt, veshjen e tij modeste (ai nuk veshi kostum) dhe për mosshprehjen, sipas tyre, të mirënjohjes së duhur për ndihmën në luftë. Trump gjithashtu, herë pas here, ka përsëritur pikat e diskutimit të Kremlinit dhe, në mënyrë të pashpjegueshme, ka fajësuar Ukrainën për fillimin e luftës. Por kohët e fundit, Zelensky ka luajtur me egon e presidentit dhe, me ndihmën e udhëheqësve të tjerë evropianë, ka theksuar se Rusia, jo Ukraina, është pengesa për paqen.
Putini ka qenë prej kohësh një mjeshtër në manipulimin e Trumpit. Javën e kaluar, presidenti rus deklaroi se Çmimi Nobel për Paqen kishte humbur besueshmërinë e tij sepse Trump nuk fitoi për ndihmën në ndërmjetësimin e armëpushimit në Gaza. Trump postoi videon e këtyre komenteve në llogarinë e tij Truth Social po atë ditë, duke shkruar: “Faleminderit Presidentit Putin!”
Kur Putin telefonoi dje, ai ringjalli diskutimin mbi marrëveshjet tregtare SHBA-Rusi që e kishin intriguar Trumpin gjatë verës dhe ofroi një tjetër samit. Nuk ka kaluar shumë kohë që kur takimi i tyre i fundit, një takim në gusht në Anchorage të Alaskës, dha pak rezultate.
Trump e kapi menjëherë idenë e një takimi në Budapest. Dhe ai u tërhoq nga ideja e furnizimit të Kievit me raketa Tomahawk, duke thënë sot: “Do të preferonim shumë më tepër të mos kishim nevojë për raketa Tomahawk. Kjo mund të nënkuptojë një përshkallëzim të madh; mund të nënkuptojë që mund të ndodhin shumë gjëra të këqija”. Edhe një herë, Putini i ka dhënë më shumë kohë përpjekjeve të tij të luftës.
Ukrainasit u habitën nga telefonata me Putinin dhe perspektiva e samitit të Budapestit. Gjithashtu, për shumë njerëz në Uashington erdhi si surprizë që Trump do të ishte i gatshëm të takohej përsëri me Putinin kaq shpejt pas Anchorage, gjë që u konsiderua gjerësisht si një dështim për presidentin e SHBA-së. Putini nuk pranoi asgjë në Alaska dhe vazhdoi ta sfidonte Trumpin duke e goditur fqinjin e tij më të vogël me dronë dhe raketa. Megjithatë, Trump ende nuk ka vendosur ndonjë sanksion ndaj Rusisë dhe as nuk i ka ofruar Ukrainës garanci konkrete sigurie.
Nëse Zelensky ishte i zhgënjyer, ai nuk e la të dukej. Duke folur me gazetarët jashtë Shtëpisë së Bardhë, ai tha se administrata amerikane nuk e kishte miratuar kërkesën e Ukrainës për raketa Tomahawk, por ai dukej se sinjalizoi se furnizimi i ardhshëm i armëve nuk ishte përjashtuar.
“Ky është qëndrimi i palës amerikane për sot. Por askush nuk e anuloi këtë dialog, këtë temë, kështu që ne thjesht duhet të punojmë më shumë për të”, tha ai. Zelensky theksoi se Tomahawk-ët, të përdorur së bashku me armë të tjera që tashmë janë në arsenalet e Ukrainës, do të përbënin një kërcënim të fuqishëm për Rusinë.
I inkurajuar nga Gaza, Trump mbetet i bindur se aftësitë e tij për të arritur marrëveshje do të sjellin një sukses të ngjashëm në Ukrainë. Por përparimi në Lindjen e Mesme u arrit vetëm kur Trump përdori pushtetin e tij, duke ushtruar presion të mjaftueshëm për të detyruar të dyja palët të arrinin një marrëveshje. Me Putinin, ai dështoi përsëri ta bënte këtë. Pas takimit me Zelenskyn, Trump u nis për në Mar-a-Lago. Ndërsa Air Force One u ngrit, Trump përdori mediat sociale dhe bëri thirrje për paqe, por nuk përmendi se çfarë do të bënte për ta arritur atë.
“Mjaft gjak është derdhur, me vijat e pronës që përcaktohen nga Lufta dhe Guximi. Ata duhet të ndalen aty ku janë. Le të pretendojnë të dy Fitoren, le të vendosë Historia!”, shkroi Trump.
