Më 31 dhjetor 1999, presidenti i atëhershëm rus Boris Jelcin doli në radio për t’u njoftuar papritur bashkatdhetarëve të tij se po hiqte dorë nga pushteti dhe po ia kalonte frenat kryeministrit të tij të atëhershëm të panjohur, Vladimir Putin.
Udhëheqësi i parë post-sovjetik i Rusisë ishte i njohur për vendimet e tij të papritura, nga urdhërimi i tankeve për të sulmuar parlamentin rebel për të shtypur kundërshtarët e tij politikë deri te dirigjimi i një orkestre ushtarake në Gjermani nën ndikimin e alkoolit.
Por ai e ruajti një nga surprizat e tij më të mëdha për në fund. “Po iki. Bëra gjithçka që munda“, tha Jelcini të nesërmen, duke i ngatërruar fjalët në një fjalim televiziv në Ditën e Vitit të Ri 1999, ndërsa bota përgatitej të festonte mijëvjeçarin e ri. Udhëheqësi i atëhershëm i Rusisë kishte gjysmë viti të mbetur në mandatin e tij të dytë dhe askush nuk priste që ai të jepte dorëheqjen para kohe.
“Pse të qëndrojë në pushtet kur vendi ka një udhëheqës të fortë që mund të bëhet president, një njeri tek i cili pothuajse të gjithë rusët i varin shpresat për të ardhmen?“, tha ai, duke pranuar dhimbjen që rusët kishin vuajtur nga rënia e Bashkimit Sovjetik.
Burri i fortë për të cilin ai po i referohej ishte një politikan relativisht i panjohur për rusët: një ish-zyrtar i KGB-së i quajtur Vladimir Putin, i cili këtë vit shënon 26 vjet në krye të Rusisë, si president dhe gjatë një mandati të përkohshëm katërvjeçar (2008-2012) si kryeministër i plotfuqishëm.
Më poshtë paraqiten shtatë elemente më pak të njohura që ndihmojnë në kuptimin e profilit të tij.
1. Fëmijëri në kushte të vështira
Putini u rrit në Leningradin e pasluftës, në një familje me kushte modeste ekonomike. Prindërit e tij kishin përjetuar drejtpërdrejt pasojat e Luftës së Dytë Botërore, ndërsa familja jetonte në një apartament të përbashkët me familje të tjera, pa kushte bazike si uji i ngrohtë. Dy vëllezërit e tij kishin ndërruar jetë para lindjes së tij, një fakt që shpesh përmendet në biografitë e tij si pjesë e një konteksti të vështirë familjar.
2. Nxënës jo i dalluar në fillim
Gjatë viteve të shkollës, Putini nuk u dallua për rezultate të larta akademike. Sipas burimeve mediatike ruse, ai shfaqte shpesh sjellje problematike në klasë dhe kishte vështirësi në disa lëndë. Megjithatë, më vonë ai arriti të përqendrohej në studime dhe u pranua në Fakultetin e Drejtësisë në Universitetin e Leningradit, një hap që ndikoi në rrugëtimin e tij drejt strukturave shtetërore.
3. Angazhimi në artet marciale
Që në moshë të re, Putini u përfshi në sporte si xhudo dhe sambo. Ai fitoi gara në nivel lokal dhe më vonë u vlerësua me gradë të lartë në xhudo. Ky angazhim është përdorur shpesh edhe në ndërtimin e imazhit të tij publik si lider i disiplinuar dhe fizikisht aktiv, megjithëse disa kritikë kanë vënë në dyshim nivelin real të aftësive të tij.
4. Interes për muzikën perëndimore
Në kontrast me profilin e tij politik, Putini ka deklaruar se pëlqen muzikën e grupit britanik “The Beatles”. Sipas një rrëfimi të fotografit Platon për revistën Time, ai ka përmendur këngën “Yesterday” si një nga të preferuarat e tij. Ky detaj shpesh citohet për të treguar një anë më personale të figurës së tij.
5. Rezidenca luksoze në Detin e Zi
Një nga elementet më të debatueshme është rezidenca e njohur si “Pallati i Putinit” në brigjet e Detit të Zi. Kompleksi përfshin ndërtesa të shumta dhe ambiente luksoze, me një vlerë të vlerësuar mbi 1 miliard dollarë. Autoritetet ruse nuk e kanë pranuar zyrtarisht pronësinë e tij, ndërsa çështja ka qenë objekt kritikash dhe hetimesh nga kundërshtarët politikë.
6. Nominime për Çmimin Nobel për Paqen
Putini është propozuar dy herë për Çmimin Nobel për Paqen, në vitet 2014 dhe 2021. Këto nominime lidhen me rolin e tij në çështje ndërkombëtare, përfshirë ndërmjetësimin në krizën e armëve kimike në Siri. Megjithatë, këto propozime kanë ardhur nga individë dhe jo nga institucione ndërkombëtare kryesore.
7. Marrëdhënie e veçantë me kafshët
Presidenti rus njihet për afinitetin ndaj kafshëve dhe shpesh shfaqet publikisht me to. Ai ka mbështetur gjithashtu iniciativa ligjore për mbrojtjen e kafshëve, përfshirë rregullime për trajtimin e tyre në hapësira publike. Këto veprime janë pjesë e përpjekjeve për të ndërtuar një imazh më të butë në opinionin publik.
